Prawie jak fotograf…

Do remontu

  To się już robi nudne i prze­wi­dy­walne. Siedzę właśnie w SKMce (minę­liśmy przy­stanek Gdynia Cisowa) i modlę się, żeby jakoś doje­chać do domu, bo coś w niej chrupie i trzęsie… Dziś rano, dzięki wspa­niałej, rozpie­prza­jącej się (i osta­tecznie rozpie­przonej) EW58, spóź­niłem się 40 minut do pracy… Wysiadka w Rumi, bieganie po pero­nach i wciskanie do kolejnej SKMki typu EW58 (nawiasem mówiąc też już spóź­nionej). No i musiałem zostać 40 minut dłużej w pracy (w praw­dzie mnie obecnie nikt z czasu nie rozlicza i niczego nie „musiałem”, a szef na urlopie, ale zasady to zasady).