Prawie jak fotograf…

W Wejhe­rowie to mają niezłe wózki (w Gdańsku stare dzie­cięce się adap­tuje samodzielnie).

  W sumie to nic się nie dzieje, to i ma nic super hiper na blogu. Życie jest szare, jak… W pracy nuda (robić to jest co, ale takie mono­tonne, powta­rza­jące się rzeczy — jeszcze wyma­ga­jące skupienia, bo jeden błąd i… i najwyżej będę popra­wiał, ale po co dopusz­czać do tego…), w domu padam ze zmęczenia… Dziś wyjąt­kowo nie spałem w kolejce do domu — aaaale się wynu­dziłem… Dobra, kończę — idę ręce umyć, bo chyba źle rozpusz­czalnik spłu­kałem (malo­wałem półki białą „olejną” właśnie).