W końcu na tym naszym urlopie wybraliśmy się w góry. Dawno nie miałem okazji połazić, więc zapomniałem już jak to jest, a przez tą pieprzoną poprawność polityczną nikt mi nie zwrócił uwagi, że góry, nawet takie jak Bieszczady, nie są dla grubych ludzi! Naszą “wspinaczkę” rozpoczęliśmy od strony Brzegów Górnych o godzinie 9:00 (parking 12 zł, od razu się kupuje też bilety “do parku”, toalety bezpłatne). Po drodze mijało nas wielu ludzi, co już po kwadransie zaczęło budzić mój niepokój i to już nie tylko dlatego, że wszyscy się z nami witali (na szczęście nikt nie chwalił się co tam zjadł na śniadanie i takie tam), ale dlatego że a) wszyscy idą z drugiej strony, b) wszyscy zaczęli wędrówkę kilka godzin temu (a ja się cieszyłem, że całe nasze towarzystwo się z łóżek zwlekło przed siódmą). W pewnym momencie nawet miałem myśl, że może oni dali za wygraną i zawracają!? Ale nie… spotkaliśmy i takich, co nas podziwiali, że decydujemy się wejść od tej strony… wtedy zrozumiałem… :P Ostatecznie jednak nie było tak źle i po mniej więcej godzinnym kryzysie, kiedy każde z nas chciało przynajmniej dać Andrzejowi klapsa w dziąsło, doszliśmy do w miarę równego terenu i dalej już jakoś szło ;) Wyprzedzali nas emeryci, renciści i listonosz (na urlopie był, spokojnie). Muszę przyznać, że chyba Andrzej miał rację – podejść stromo, schodzić łagodnie w Wetlinie. Na górze byliśmy w schronisku, gdzie napiliśmy się czegoś ciepłego (podziwiam pana za ladą – na hasło “dwie herbaty, dwie kawy czarne, jedna biała” odwrócił się i zniknął bez słowa na dłuższą chwilę, po czym wrócił i okazało się, że niczego nie pomylił) i poszliśmy dalej (na górze toaleta jest, ale płatna 2 zł). Z Wetliny trzeba było jakoś wrócić do samochodu – to nie jest problem, kursują busiki na osiem osób, po 6 zł za głowę (do Brzegów Górnych, nie wiem jak dalej). Całkiem spoko… W ogóle to taka ciekawostka – w sklepie w Wetlinie mieszkańcy są obsługiwani poza kolejką ;) (napis głosił, że lubią turystów za to, że mają czas, hehe).

Reszta wpisów znajduje się pod tagiem #bieszczady.


Marek

Marek

Marek vel xnb (aries.mehehe), dla przyjaciół owiec – made in Poland (Gdańsk – NPC), born in the PRL – rocznik ‘81 (najlepszy rocznik). O sobie mówi, że nie jest gruby, tylko nieźle wypasiony. Typowy Polak (zna się na wszystkim i zawsze ma coś do powiedzenia). Nieufny indywidualista, egoista, introwertyk, jednocześnie elokwentny megaloman (ambiwalentny stosunek do wszystkiego). Niektórzy mówią, że umie robić zdjęcia...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *